Wat is extreem?

verrijkte-kooi

Dierenextremisme…. Op zich al een vreemde kreet, dieren zijn toch geen extremisten? Zeg dan dierenrechtenextremisten, dan is het in ieder geval duidelijker wie er bedoeld wordt.

Wat zegt Wikipedia over extremisme?

Extremisme is een term die wordt gebruikt om ideeën of acties te beschrijven die volgens de critici ervan extreem zijn.
Waar: Boeren vinden veganisme en dierenrechtenactivisten extreem.

Het woord extremisme wordt vaak gebruikt om een politieke ideologie te benoemen die ver van het politieke centrum of ver buiten het centrum van de maatschappij staat.
Waar: De politiek en meeste mensen vinden het normaal om dieren te exploiteren voor voedsel.

Extremisme wordt wel omschreven als een systematische poging om een bepaalde ideologie tot in de uiterste consequenties, in alle delen van de samenleving door te voeren.
Waar: Dierenrechtenactivisten willen consumenten duidelijk maken welk dierenleed zij consumeren.

In tegenstelling tot activisme, worden er bij extremisme doelen of middelen nagestreefd en ingezet die buiten de wettelijke kaders vallen.
Waar: Ongevraagd een stal binnen komen is voor de wet verboden, zelfs als daar dieren liggen te creperen en je niets vernielt. Niet geheel legale acties zijn echter zeldzaam, normaal gesproken gaan acties volgens de letter van de wet, volledig legaal dus.

Deze worden gekenmerkt door onder andere geweld en zijn vaak on- of zelfs anti-democratisch. Daarmee vormen ze een gevaar voor de democratische rechtsorde.
Niet waar: Dierenrechtenactivisten demonstreren altijd uitermate geweldloos.

Daarnaast wordt de term extremisme vaak gebruikt om de methodes aan te duiden zoals die hierboven werden beschreven, die worden gebruikt om een politieke of sociale verandering te veroorzaken.
Waar: Alles wat de boeren en politici niet bevalt wordt extreem genoemd. De absurd grote veestapel en alle problemen voor de dieren die hier het gevolg van zijn worden diengevolge  niet als extreem benoemd door dezelfde boeren en politici

Wanneer grens- en wet-overschrijdende of anti-democratische doelen worden gepoogd te bereiken door angst aan te jagen door (grof) geweld, dan spreekt men van terrorisme.
Waar: Dierenrechtenactivisten willen niemand bang maken, ze willen alleen aantonen dat exploiteren van dieren angst, pijn en onrecht veroorzaakt bij dieren. Dierenrechtenactivisten willen dan ook niets te maken hebben met terrorisme.

Het benoemen van een persoon, een groep of een actie als “extreem” of “extremistisch” kan een tactiek zijn om een politiek doel na te streven, waarbij de status quo verdedigd moet worden. Iemand kan voor de één een extremistische terrorist zijn, maar voor de ander een vrijheidsstrijder.
Waar: Boeren en politici gebruiken de kreet extremist om hun portemonnee te beschermen. Ze doen er alles aan om dierenrechtenactivisten of -extremisten als u wilt, in een kwaad daglicht te zetten en zo de algemene opinie aan hun kant te houden. Dankzij de media die overduidelijk als hun stem fungeert lukt hen dat aardig.

Bij zes van de zeven stellingen op Wikipedia zou je kunnen concluderen dat dierenrechtenactivisten inderdaad extremisten zijn en dat is in dit geval geen belediging.

mega

De AIVD is de Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst van het ministerie van binnenlandse zaken. Wat zegt de AIVD over extremisme?

De AIVD beschouwt extremisme als:

  • Het actief nastreven en/of ondersteunen van diepingrijpende veranderingen in de samenleving die een gevaar kunnen opleveren voor (het voortbestaan van) de democratische rechtsorde, eventueel met het hanteren van ondemocratische methodes die afbreuk kunnen doen aan het functioneren van de democratische rechtsorde.
  • De gebruikte ondemocratische methodes kunnen zowel gewelddadig als niet-gewelddadig zijn.
  • Voorbeelden van niet-gewelddadige ondemocratische middelen zijn systematisch haatzaaien, verspreiden van angst, verspreiden van desinformatie, demoniseren en intimideren. Voorbeelden van gewelddadige methodes zijn geweldplegingen, mishandelingen of ernstiger vormen van geweld.

Volgens de AIVD zijn dierenrechtenactivisten dus duidelijk geen extremisten, ook niet als ze een stal bezetten.

melken

Hoe ze het ook noemen, feit is dat het de spuigaten uit loopt met de veeindustrie.

In 2018 leefden er in Nederland veebedrijven:

  • 3.897.119 runderen
  • 866.107 schapen
  • 587.855 geiten
  • 12.406.749 varkens
  • 96.985.787 kippen

In totaal 114.743.617 dieren.

In 2018 woonden er in Nederland 17.181.084 mensen
Dat betekent dat er jaarlijks zeven keer zoveel dieren worden gefokt voor menselijke consumptie als dat er mensen zijn. Zeven dieren per inwoner van ons land, waarvan 70 tot 80% bedoeld is voor de export. (Bron cijfers: CBS)

Buiten dat er belachelijk veel dieren gehouden worden, leven bijna al deze dieren in erbarmelijke omstandigheden. Is het dan zo vreemd dat weldenkende mensen die zich meer en meer zorgen maken om deze miljoenen dieren het niet langer pikken? Dat er lang genoeg gepraat is zonder noemenswaardig resultaat?

Monique (23-05-2019)

Advertenties

Jasmin

we

Een biggetje, geboren in een stal.
Een baby die zwakker is dan de anderen.
Een wezentje dat ernstig lijdt.
Een meisje dat het allemaal niet meer trekt.

Dan opeens krijgt ze hulp.
Eindelijk ervaart ze liefde.
Nu voelt ze zich veilig.
Gelukkig valt ze in slaap.

Plotseling is ze weer alleen.
De ‘extremisten’ moeten vertrekken.
Ze mag niet mee.
Ze zal onnodig sterven.

Het waargebeurd verhaal van Jasmin uit Boxtel die niet gered mocht worden.

Monique (22-05-2019)

De ‘arme’ boer

10.png

‘Radicale’ of ‘extremistische’ dierenrechtenactivisten…. Het ‘radicale’ en ‘extremistische’ is een verzinsel van veeboeren en aanhang. De recente actie van de dierenrechtenactivisten van Meat the Victims houdt de gemoederen flink bezig. ‘Veeboeren verzamelt u’ en dat is precies wat ze doen. Samen staan ze sterk tegen deze ‘radicale extremisten’.

Zover kan ik het nog enigszins begrijpen, van hun standpunt gezien. Alleen wat ik net lees op pigbusiness.nl laat mij -sorry- spontaan in de lach schieten.

Veeboeren zijn nu ‘de pineut’, er is wel één hele stal bezet geweest, maar dat kan ieder bedrijf gaan overkomen. Tuinders bijvoorbeeld. Waarom zouden dierenrechtenactivisten in godsnaam een tuinder, die voor hun voedsel zorgt, gaan lastigvallen?

En daar blijft het niet bij…Schiphol, Nedcar en het consultatiebureau zijn ook niet veilig voor activisten, die kunnen allemaal bezet worden door ‘radicale extremisten’.

Dan draaf je toch wel een beetje heel erg door om in de slachtofferrol te blijven zitten hoor. Dan heb je nog steeds niet begrepen waarom dappere mensen hun eigen vrijheid op het spel zetten om het ontbreken van vrijheid van dieren in de aandacht te brengen, varkens in dit geval. Dan heb je niet begrepen dat deze mensen willen laten zien onder welke omstandigheden dieren voor menselijke consumptie gehouden worden, dat dit niet oké is.

En dat terwijl deze arme veeboeren de overheid aan hun kant hebben en ‘boeren en sympathisanten’ van die arme boer weg komen met serieuze vernielingen van auto’s van die ‘radicale extremisten’ terwijl zij actie voerden. Dat mag wel, dat is blijkbaar normaal.

Natuurlijk begrijp ik wel dat zij bij de vermeende bedreigingen voor andere bedrijven geen dierenrechtenactivisten bedoelen, maar niets is zo’n heet hangijzer op dit moment als de situatie van dieren in de veeindustrie, die is zo schrijnend dat men geen andere uitweg zien dan een actie die, voor de wet, verboden is te hanteren om dit de consument te laten zien.

Door alle aandacht naar de manier van actie voeren te verschuiven wordt uiteindelijk bereikt dat het doel van de actie uit zicht gehaald wordt. Door de aandacht te verplaatsen naar de ‘arme boer’ denkt niemand meer aan de leefomstandigheden van de dieren waar het allemaal om begonnen is.

Dat de ‘arme’ boer helemaal niet bij de varkensstal woont en zijn gezin dus helemaal niet getraumatiseerd kan zijn door deze vreedzame actie, daar heeft niemand het meer over. De stal wordt beheerd door twee Poolse arbeidsmigranten, niet door een boerenfamilie.

Dat er allerlei halve waarheden en leugens worden rondverteld en de media eenzijdig bericht is ook normaal, net als alle bedreigingen en andere onbeschofte, agressieve reacties op social media, allemaal acceptabel.

Maar de boer is zielig.

Het gaat goed in Nederland. Neem nog een speklapje of een gehaktbal extra vanavond en geloof alles wat je hoort, ziet en leest in de media. Goed voor je gemoedsrust.

Monique (22-05-2019)

Oude beestjes; Foto’s van Isa Leshko

Dieren die geëxploiteerd worden in de veeindustrie worden nooit oud. Ze mogen slechts zolang leven als een boer er geld aan kan verdienen. Of totdat ze zwaar genoeg zijn om  hun dode lichaam te verkopen. Alle dieren in de veeindustrie, behalve eendagskuikens,  eindigen in een slachthuis.

2

Zo worden vleeskuikens nooit kippen, ze worden op de leeftijd van slechts zes weken al gedood. Legkippen worden niet ouder dan hooguit twee jaar, dan gaan ze minder eieren leggen. Haantjes die geboren worden in de eierindustrie worden de eerste dag al gedood omdat ze ‘nutteloos’ zijn.

3

Vleesvarkens worden ook niet volwassen, ze worden als big van zes maanden oud geslacht. Hun moeders, de fokzeugen, worden gedood na een paar jaar, wanneer ze minder biggen gaan voortbrengen of ziek worden.

1000

Runderen voor vlees halen de twee jaar nog niet en melkkoeien worden meestal niet ouder dan vijf jaar. Dan gaan ze minder melk gaan geven, worden niet of moeilijker drachtig of hun lichaam is uitgeput. Stierkalfjes en ‘overbodige’ koe-kalfjes in de zuivelindustrie worden vrijwel direct na de geboorte of op de leeftijd van zes maanden gedood.

4

Uiteraard is dit niet de leeftijd dat ze aan een natuurlijke dood zouden sterven. Dieren in de veeindustrie worden allemaal vroegtijdig gedood. Hoe deze dieren er uit zien als ze oud mogen worden zien we dan ook zelden of nooit.

1

Gelukkig zijn er uitzonderingen, dieren die mogen blijven leven zonder dat ze geld voor hun verzorgers hoeven op te brengen. Zij slijten hun oude dag niet op een boerenbedrijf, maar bij opvangcentra voor ‘afgeschreven’ veedieren.

De foto’s die je hier ziet zijn gemaakt door Isa Leshko. Deze en andere foto’s van oude boerderijdieren zijn gepubliceerd in haar boek ‘Allowed to grow old’ dat in april 2019 is uitgekomen.

Deze foto’s zijn hier gepost met toestemming van Isa.

Monique (22-05-2019)

Terrorist, extremist, crimineel

MeatTheVictims

Een aangrijpende foto van een hevig geëmotioneerde vrouw. In haar handen een stervend biggetje.

Terrorist, extremist, crimineel.

Dat is hoe boeren en sympathisanten, de overheid en belangenorganisaties en veel mensen die de gecensureerde en suggestieve nieuwsberichten lezen haar noemen.

Deze vrouw (hier op een foto gemaakt tijdens een actie in Spanje) is dierenarts en was ook aanwezig in Boxtel, bij de bezetting van een varkensstal. Deze foto geeft goed weer waarom activisten doen wat ze doen. Zij zien dieren in nood en geen producten waar geld aan verdiend moet worden.

Terrorist, extremist, crimineel.

Wanneer worden we nu eens wakker in dit land? Wanneer gaan we dieren nu eens niet langer beschouwen als voorwerpen, als producten, als eigendommen. Wanneer gaan we nu eens niet langer alles klakkeloos aannemen wat ons wordt voorgeschoteld door de door censuur doordrenkte pers?

Terrorist, extremist, crimineel.

Ik dacht het niet. Deze vrouw en al die andere activisten die tien uur lang zonder voedsel en water in een benauwde stal hebben gezeten om aan te tonen hoe slecht het gesteld is met de veeindustrie hebben meer gevoel in hun donder dan menig persoon die hier een mening over heeft.

Monique (18-05-2019)

Meat the Victims; Boxtel 2019, een verslag ‘from the inside’

Hoezo subsidie voor veeboeren?

bigje (2)

‘Het overgrote deel van de Europese landbouwsubsidies gaat naar enorm vervuilende megastallen, waarin vele duizenden dieren opeen gepropt zitten. Dat moet veranderen. Europese en Belgische politici beslissen nu over ons landbouwbeleid in de komende 10 jaar. Vraag hen om niet langer megastallen te subsidiëren.’

Hier ben ik het uiteraard mee eens, maar Greenpeace vraagt in deze petitie tevens om het geld dat nu naar megastallen gaat in het vervolg aan ecologische veeboeren te geven. Hoewel deze boeren het iets minder slecht (zouden moeten) doen omdat er meer rekening gehouden moet worden met het welzijn van de dieren, zouden veeboeren naar mijn bescheiden mening helemaal geen subsidie moeten ontvangen van ons belastinggeld.

Een ‘eerlijke’ prijs voor hun ‘producten’ afdwingen zou veel reëler  zijn. Tussen aanhaaltekens omdat exploitatie van dieren nooit eerlijk kan zijn en het dieren zijn en geen producten, maar dit ter zijde.

Iedere (kleine) ondernemer, inclusief ikzelf, betaalt zich scheel aan belasting i.p.v. dat er subsidie gegeven wordt. Hoe krom is het dat veeboeren dit wel krijgen en hardwerkende (kleine) ondernemers alleen maar onevenredig veel geld moeten betalen? Als kleine ondernemer in Nederland moet je wel overal veel voor betalen, maar je hebt nergens recht op als het niet goed gaat met je bedrijf. Geen stoppersregeling, geen ww, geen pensioen, niks nada.

Wij moeten gewoon zelf zorgen dat er genoeg verdiend wordt, wat je doet door goed werk te leveren voor een acceptabele prijs. Zo hoort het te gaan in elke branche. Waarom wordt er voor de landbouw een uitzondering gemaakt?

Ik weet het wel, de boeren krijgen bewust te weinig betaald en worden door de EU financieel afhankelijk gemaakt door subsidies zodat de overheid een steeds dikkere vinger in de pap krijgt. Boeren zijn tegenwoordig niets anders dan werkslaven van de EU. De EU maakt uit wat en wie er betaald wordt, zij bepalen de regels en verdienen miljarden aan de exploitatie van dieren. Dieren uit steeds groter wordende bedrijven. Wil je nog een behoorlijke boterham verdienen als boer heb je vaak niet veel meer keus dan mee te gaan in de mallemolen van de moderne veeteelt en steeds maar weer uitbreiden. Of stoppen. En je rechten verkopen aan een collega die wel uitbreid en daardoor nog groter kan worden.

Het is een vicieuze cirkel die moeilijk doorbroken lijkt te kunnen worden. Niet door een petitie waarvan iedereen weet dat de hoge heren en dames van de EU het geen blik waardig keuren. Niet door de subsidie te verschuiven naar ecologische boeren, want ook die zullen hierdoor steeds meer in het keurslijf van de EU vast komen te zitten.

Nee, maak de prijs van dierlijke producten in de winkel maar duurder, laat de boer zijn eigen geld verdienen en stop met het subsidiëren van de veeteelt. Wil je dierlijke producten consumeren? Dan betaal je daar ook maar een eerlijk bedrag voor, net als bij groente en fruit, wat ‘vreemd genoeg’ in verhouding een heel stuk duurder is.

En stop met de massale export van dierlijke producten vanuit Nederland. Als je weet dat een kleine 80% van al het dierenleed dat in Nederland gecreëerd wordt verkocht wordt naar het buitenland en veel dierlijke producten die de Nederlandse consument koop geïmporteerd zijn, dus niet in Nederland gefokt of van Nederlandse dieren afkomstig is, weet je wel waarom die subsidies er zijn: Er wordt zwaar verdient aan het duur verkopen en goedkoop inkopen van dierlijke producten.

De meeste Nederlandse non-vegans geloven helaas nog altijd dat de vele megastallen nodig zijn om hun goedkope gehaktballetje te kunnen produceren.

Nederland heeft 17.2 miljoen inwoners en is daarmee één van de dichtstbevolkte landen ter wereld. Tegelijkertijd is de intensieve veehouderij in Nederland één waanzinnig grote industrie met zo’n 114 miljoen dieren. Dat zijn bijna 7 dieren per inwoner van Nederland…

zembla

Wanneer je op de kaart klikt (die je naar de website van Zembla brengt) kun je per provincie bekijken hoeveel mensen er wonen. Daarnaast staat het totaal aan koeien, varkens, geiten en kippen aangegeven.

Monique (12-05-2019)

De waarheid en de leugens over dierenrechtenactivisten

60315225_780178065711793_8383451831631609856_n
Foto: Alfons Spoler

Met inbraken, bedreiging, intimidatie en sabotage houden dierenextremisten boerenfamilies uit hun slaap. De angst is zo groot dat slechts enkele agrariërs zich openlijk durven uitspreken. Actiegroep Animal Rights wuift de zorgen weg: ’boeren kruipen in een slachtofferrol’. Maar voor hun doel – Nederland vrij van alle veehouderij – lijkt elk middel geheiligd.

Zo begint een uitgebreid artikel met de belachelijke titel ‘Stalguerrilla op het platteland’ in -hoe kan het ook anders- de Telegraaf.

Uitgebreid in de trant van de zoveelste poging om dierenrechtenactivisten in een kwaad daglicht te zetten ten gunste van die ‘arme’ boeren die bedreigd en geïntimideerd worden… door, jawel, dierenrechtenactivisten.

Volslagen onzin uiteraard. Intimidatie en bedreiging van veehouders schijnt inderdaad te gebeuren, maar pertinent niet door organisaties als Animal Rights. Helaas zijn er een aantal mensen die zich, anoniem, voordoen als dierenrechtenactivist en het door hun acties verkloten voor de mensen die zich met hart en ziel inzetten voor dieren.

Het komt helaas in elke stroming voor dat een paar rotte appels het verpesten voor de rest. Kijk bijvoorbeeld naar de kraakbeweging in de jaren 80 van de vorige eeuw of naar voetbalfans. De ‘gewone’  kraker was geen oproerkraaier of vandaal, ik was daar bijvoorbeeld zelf één van, een kraker dus. De normale voetbalfan is ook geen probleemgeval, die wil gewoon genieten van een goede wedstrijd. Toch hebben beide stromingen een slechte naam dankzij een handjevol tuig.

Gert-Jan Oplaat, voormalig VVD-Kamerlid en nu voorzitter van de Nederlandse Pluimveeverwerkende Industrie heeft helemaal lef: ‘Aan de ene kant zie ik de militante tak van activisten, zoals de IRA, die de wet overtreedt met inbraken, bedreiging en brandstichting. En aan de andere kant is er de mooipraterij in het parlement, zoals Sinn Féin ook deed. Maar hun strijd is dezelfde.’

Hiermee bedoelt hij de goede relatie tussen Animal Rights en andere dierenrechtenorganisaties en de Partij voor de Dieren, met name met Esther Ouwehand.

Oplaat is bezorgd over wat hij ziet als een breed opgezette aanval tegen de veehouderij. ‘Ik zou graag zien dat justitie de verwevenheid onderzoekt tussen de ondergrondse criminele activiteiten van activisten enerzijds en politici die deze activiteiten vergoelijken anderzijds.’ Het heeft, zo meent de VVD’er, zo langzamerhand verdacht veel weg van de Noord-Ierse kwestie.

Het wordt veeboeren een beetje warm onder de voeten omdat er steeds meer duidelijkheid komt over wat er gebeurt in de veeindustrie en zij willen niet dat de consument dat allemaal weet, want dat kost de boer geld. Wat hen betreft komen die bedreigingen, hoe akelig ook, dan natuurlijk wel goed uit om op het plantaardige bordje van actiegroepen te leggen. Tegengas richting consument. ‘Geloof niet wat je ziet, de beelden zijn gemanipuleerd en die gasten bedreigen ons ook nog.’

Erwin Vermeulen (Animal Rights): ‘Als onze vrijwilligers een stal betreden, bevinden ze zich in een kwetsbare situatie. Zij intimideren niet. We brengen nooit namen van veehouders naar buiten. Dreigbrieven? Dan heb je het als activist niet begrepen. Maar het is wel bijzonder dat boeren nu in een slachtofferrol kruipen. De échte slachtoffers zijn de dieren.”

Op het verwijt van sjoemelfilmpjes zegt Vermeulen: ’pertinent onwaar’. ‘Wij zetten niets in scène.’ Zodra de organisatie beelden heeft, zijn de lijntjes, zo erkent de campagneleider, kort met RTL Nieuws, Kassa of Nieuwsuur.

Producenten Organisatie Varkenshouderij (POV) voorzitter Linda Janssen durft zich zelfs hardop af te vragen over dierenactivisten stallen in de fik steken. Hoe dom kun je zijn? Dat is toch juist één van de dingen waar dierenactivisten het zo moeilijk mee hebben, de grote stallen vol met dieren en zonder enige zorg voor hun veiligheid bij brand?

Tweederangs kranten, veelal gelezen door het volk dat alles klakkeloos aanneemt, dikken de verhalen nog even extra aan. Tja je moet wat als je geen goede argumenten hebt om het exploiteren van dieren te rechtvaardigen.

„Activisme hoort bij een levende democratie”, zegt PvdD-Kamerlid Esther Ouwehand. „En het groeit. Meer mensen doen mee bij marsen tegen proefdieren. Anderen tonen voorbijgangers op straat beelden uit de veehouderij en gaan in gesprek. Boeren doen alsof alle activisme per definitie illegaal is. Dat is niet zo. Het wordt pas extremisme als sprake is van bedreiging of geweld. Dat keuren ook wij af.”

„Ik snap dat het niet prettig is dat er ’s nachts mensen in je stal rondlopen. Maar het gaat om een maatschappelijk belang. Om ons met de IRA en Sinn Féin te vergelijken is Gert-Jan Oplaat ten voeten uit. Hij doet alles om dierenrechtenactivisme in een kwaad daglicht te plaatsen. Hij stelt ons op één lijn met een organisatie die honderden doden op haar geweten heeft. Terwijl alleen de Q-koorts al meer slachtoffers heeft geëist dan welk activisme ook in Nederland.”

Wat doen dierenrechtenactivisten dan wel? Zij laten de consument zien wie ze eten, ze geven voorlichting op straat over de misstanden in de veeindustrie en hoe slecht de intensieve veeteelt is voor het milieu en de volksgezondheid, ze vertellen voorbijgangers, als zij daar voor open staan, waar hun bontkraag vandaan komt en hoe onacceptabel wreed dierproeven zijn bijvoorbeeld. Zij proberen mensen de ogen te openen waarom het fout is om dieren te gebruiken voor voedsel, kleding en entertainment.

Dierenrechtenactivisten zijn vreedzaam, niet agressief. Personen die dit wel zijn en geweld niet schuwen zijn geen dierenactivisten, dat zijn oproerkraaiers die elke gelegenheid gebruiken om hun zieke neigingen te botvieren. Dat gebeurt over het algemeen onder de noemer van iets wat op dat moment hot is en dat is momenteel dierenleed en veganisme.

Zaterdag 11 mei 2019 was er een grote demonstratie in Amsterdam, ‘One Dam Day‘ van de internationale dierenrechtenorganisatie Anonymous for the Voiceless.

De foto hieronder, aldaar gemaakt door Alfons Spoler, is een goed voorbeeld van wat dierenrechtenactivisten wél doen. Er zijn veel mensen geïnformeerd over het dierenleed dat in onze maatschappij als ‘normaal’ beschouwd wordt en er was veel belangstelling van de media.

dam
Foto: Alfons Spoler

Met dank aan Alfons Spoler voor de foto’s.

Monique (11-05-2019)